Allah’ın dostu, Efendimizin mübarek ceddi, dedesi. Türklerin de büyük babası kabul edilir. Bizler O'nun milletindeniz..

Öyle cömertti ki; gelen geçen malından, mülkünden yesin, içsin, faydalansın diye ilk vakıf onun zamanında kuruldu. Bu bakımdan çok dikkat etmek gerekir ki vakıf malına el uzatılmaz. Vakfı yaşatmak, tazelemek hayırdır.
Hz. İbrahim öyle cömertti ki:
“Eğer bir erkek evladım olsa, onu da Allah yoluna kurban ederdim.” dedi Cenab-ı Allah ona İsmail Aleyhisselam’ı verdi. Bilindiği üzere o, sözünden dönmedi.

Zilhicce’nin 10, 11 ve 12. günlerinde kurban kesmek Efendimize emredilmiş, bizlere de vacip olmuştur. Hâli vakti yerinde olan her Müslüman bu emri yerine getirir. Ancak gücü yettiği hâlde kurban kesmeyen için ağır ikazlarda bulunulmuştur.İster Yahudi,ister Hristiyan olarak ölsün denilmiştir.
Bu kurbanlar bize ahirette binek olur.

Tekbirlerle, tahlillerle, dualarla Allah’a kurban kesin. Emrolunduğu şekilde dağıtın. Komşunuz gayrimüslim dahi olsa ona ikram edin; bu da sadakadır.
İnsan, sevdiğine sevdiğinden vermeden ecre nail olamaz. Ellerin titreyerek değil; kendine layık gördüğünden ver. Lütfen derin dondurucularınızı başka zaman doldurun. İsyandan uzak, şefkatle; lütfedercesine değil, minnettar olarak Allah için verin. Karşılığını dünyada da ahirette de mutlaka alırsınız.
Efendimize daima sonsuz saygı, sevgi ve hürmet duyun. Çünkü her şey onun hatırına yaratıldı. Unutmamalıdır ki Müslümanlar ne zaman Efendimize hürmeti unuttu, Allah da izzetlerini aldı.
Rabbim bizlere merhamet etsin. Daha Efendimizin hatırına merhamet olunuyoruz. Ya eski devirlerdeki gibi hatalarımız alnımızda yazsaydı…
Düşünsenize; fakir diye hakir gördüğüne et görünümlü kemik verip gönül kırdığında alnında “cimri” yazsaydı…

HAYIRLI CUMALAR