Zamanın birinde bir Allah dostu varmış.
Ömrü boyunca hep Allah'ı anlatmis, vakit saat tamam olunca oda her fani gibi çok sevdiği Rahman'ina kavuşmuş. Herkes çok üzülmüş tabi, onu tanımayanlar iyi birimiydi diye sormuşlar, aldiklari cevap çok manidar, iyiliğini ancak Allah bilir de..
"Yahu Adam giderken Allahı da götürdü"..
Çünkü artık onlara Allah'ı anlatan , Haktan hakikatten bahseden kimse kalmamısti.
Bazan ölü gönüller, diri gönülleri gömer de.. bilmezler.
Allahü Teâla hazretleri kimi dilerse huzuruna ancak onu kabul eder. Nice ucuz giysiler içinde, zengin gönüller vardır,ancak göz perdesini aralayanlar bunu görebilir.İcimiz de buna layık olanlar da var. Unutmamalı ki biz doğrusal olmayan paralel evrenler de yansıyan yavaşlatilmiş birer ışıktan ibaretiz. Bu zamanın bize göre uyarlanmış halidir, boyle oldugu için hala kaybettiklerimizi hissedebiliyoruz , hiç kimse yok olmuyor yani, sadece boyut değiştiyor "görememek üzücü "
Ömrünü Resulün ve Hak katından varislerinin yoluna adayanlar, hayırda, beklemeden düşünmeden verenlerdir. Sevgileri daimdir, sabittir, mütevazidir, o yüzden kendilerini yere göğe sığdıramayanların aksine hep diridirler.

Zamansızları unutmayalım!.
Erenler bezmine postu serenler,
Lafza bakmamışlar mânâ demişler,
Uykudan uyanıp sırra erenler,
BU fani aleme rüya demişler.. (alıntıdır)
HAYIRLI CUMALAR dilerim.