Bir an…
Küçücük bir melodiyle, bazen yıllar öncesine, bazen de hiç bilmediğin bir ana gidersin.
Ve her defasında aynı kaybolmuşluk hissi…
Ama tuhaf bir şekilde tanıdık, canlı bir enerjiyle.
Peki bunun sebebini öğrenmek ister misin?
Öyle bir ilim ki…
Dilin zarifleşir, gözün feraset kazanır, işittiğin ledünnî bir derinliğe dönüşür.
Ses, elbette bir iletim biçimidir.
Kelimeler titreşir, her tonlama bir dalga oluşturur.
Ve her dalga, ayrı bir bilgi taşır.
Biz sadece duymayız…
Adeta zamanın dalgaları içinde dans ederiz.
Harmonik bir kilidin, boyutlar arası anahtarı gibiyiz.
Çoğu zaman hipnotik melodiler senkronize olduğunda
zikir halkalarında olduğu gibi..
ruh hâli değişir, algı değişir…
Belki de zamanın kendisi bile değişir.
Bunu idrak edersen;
bir ağaca baktığında yapraklarını,
çöle baktığında kum tanelerini,
denize baktığında damlalarını hissedersin.
Ve belki…
âlemdeki âşıkların muhabbet zikirlerini duyarsın.
Elhamdulillah.
Hayırlı Cumalar dilerim.