Hiç bir yere ait hissedememenin ağırlığı var üstümüzde.Kanat çırpan ruhumuz ne gittiği yere varabiliyor, ne geldiği yere dönebiliyor . Bilmem ki bir yüreğe siğamadiysak biz nerenin yerlisiyiz.
Dinlemek marifettir..

Sadece konuşmak marifet olsaydı bize iki dinle bir söyle demezlerdi büyüklerimiz. Dinleyebilseydik özümüzle birbirimizi bir arada yaşayan yabancılardan olmazdık diye düşünüyorum.Su an herkesin tek derdi karşıdaki konuşmasını bitirse de sıra bize gelse ,bu tavır tamamen değişmeli.Kiminle neyi, nasıl konuştuğun, ifadelerin üslubun çok önemli. Karsindakini boşluğa bıkkınliğa itebilecek yada abartılı ve yerini bulmayan övgülerle cümleler kurmanın kimseye hiç bir faydası yok.Dinlerken birini Öz'ünle dinle ki, manayı bulasın duyarsızlıktan çıkıp derinlere ulaşasın.bu dünya bir pazar Tayyi mekanın ve Tayyi zamanın anahtarı da bu söz erlerinin dillerinin altındadır. Sözün eli ayağından uzundur derler o yüzden söz tereazisini ellerinde tutanların attığı taş alemin neresin de olursa olsun baş yarar.
Vesselam

HAYIRLI CUMALAR dilerim