Her sezon lig bitiminde kümede kalınca derin bir oh çekip, bu sezonda süper ligte kaldık hikayelerini.
Lig bitiminde Haziran ayında sürekli kongre yapan bir takım.

Haziran ayında Avrupayı transfer için tarayan bir ekip yerine, Valilik, Belediye, Organize Sanayi, İş adamları ile tamamen duygusal para toplantıları.

Sezon içinde asgari iki teknik direktör, bazen üç ve sonrasında yeniden teknik adam arayışları.
Önümüzdeki sezonun kadro planlaması nasıl olacak, kimler gidecek, kimler kalacak belirsizliği.
Kombine satışı yok, forma satışı yok, heyecan yok. Çünkü insanlar heyecan istiyor, başarı istiyor, her sezon sonuna kadar papatya falı açarak kümede nasıl kalırız, elde fikstür hesaplardan usandı.
Her sezon yap boza dönen futbolcu kadrosu, gelenler, gidenleri yazmaktan, hatırlamaktan, çetele tutmaktan usandık.

Geçtiğimiz sezon sadece bir ismi yazayım. Kulusiç nerede?

Kiralık gittiği Sarıyer'de bile forma giyemedi. Bunun maliyeti, transferi ve hayal kırıklığını kim üstlendi.
Bakın gelen teknik direktörlerin çoğu giderken hep paradan, parasızlıktan bahsedip gittiler. Hatta Burak Yılmaz sürekli para aradım, kendim için değil futbolcularım için deyip gitti.

Sahi hep aynı filmi izlemekten ve her sezon başı aynı senaryoyu görmekten bıkmadınız mı ?
Bence şehir ve taraftar bıktı. Hatta Valisi, siyasileri, organize sanayisi, belediyeleri, STK'lar dahil.
Ya sizler?

Gaziantep Futbol Kulübü Süper lig kariyeri belirlendi mi?