Ey yanlız yüreklerin sevgilisi,Ruhum bedenime galip geldiğin de içimdeki Allah aşkı, merakı ve kavuşma şevkiyle duyularım yavaş yavaş etkisini yitirmeye başladığında saflaşan ruhum herşeyin ötesine gecti,ne neden ima ediliyor farkedemez oldum..aptallik mı bu..asla, sadece artık boşlukta avare gezen zavallı bir ziyaretçi gibi,herşeyin bir gölgeden ibaret olduğunu biliyorum. Hayalin derinliklerinde heyecanla şaşkınlık arasinda fatiha şehrinden geçmeden önce, insan neden imtihan vadisinde tüm dünya ziynetlerini birakirmis anlıyorum.

Kalbim terbiyeden yoksunken bunları nasıl soyleyebildigimi bende bilemiyorum ama, hitabetim ne kadar kuvvetli olursa olsun,sadece Allah'ın sınamadığı halin edepsizi olmamak için de çabalıyorum. Sanırım bu yaradilsimdaki naiflikten dolayı. Karsimdakine acı sorular sorarken bile kalbinin sızısını hissedip edebimi takinmaya gayret ediyrum.Edep ve zarafetle yaşanan dervişlik bir hali..

HAYIRLI CUMALAR dilerim