Luzum mu elzem mi .

Yada aç mı doyurulur, çıplak mı giydirilir desem,aç varken çıplak giydirmek mühimliğini kaybeder kanaatimce.

Sabırdan bahsediyor insanlar ,biz kim oluyoruz ki asıl sabreden Allah. Alan "O" (cc), veren "O" (cc) iken. Yalniz kendine çalışmış, kendine kazanmış, kendine bir dünya kurmuş, görüntüde cömert insanlar ve bunu da başarı saymış, boş geçen  hayatlar ve ürkütücü  belirsiz bir akıbet..İyi başlayan her şey güzeldir, ancak sonuç önemlidir.Nice makam sahipleri vardır ki iyi baslangiclarinin sonu hüsran olmuştur. Neden mi! baslangicta gösterilen sabrın ve ilginin sonunu getiremedikleri için,  söz her ne kadar insanlar arasında akitlesmek ise de aslında söz Allaha verilir.Burda tekrar sormak isterim.

Ehem mi, mühim mi diye.

 HAYIRLI CUMALAR dilerim.