Gaziantepspor'un hikayesini ANLATMIYORUM! GAZİANTEP FK AYNI YOLDA
Ankara’nın ıslak zemininde, tribünden sahaya baktığınızda bazen skor tabelasına bile gerek kalmaz. Sadece gözlerinize ve yüreğinize inanırsınız. Hafta içinde şehirde bambaşka bir hava vardı. Başkan "devam" demiş, camiada esen sert rüzgarlar dinmiş, Orhan Ak ile yollar ayrılıp yerine Volkan Demirel getirilmişti. Üstelik en kritik meselelerden biri olan ödemeler de yapılmış, futbolcunun cebine para girmişti. Kısacası masada, kağıt üzerinde ve kulislerde "yeni bir sayfa" açılmıştı.
Biz de tam bu taze nefesle, cebimize biraz umut, sırtımıza kentin ağırlığını koyup yola düştük. Ankara’ya vardığımızda gökyüzü griydi, yağmur ince ince yağıyordu ama içimizdeki beklenti sıcaktı. Rakip Gençlerbirliği’ydi. Üstelik başkent ekibinin ciddi eksikleri vardı. Alt sıralardan kurtulmak, nefes almak ve "biz de buradayız" demek için tam fırsattı. En azından sahada dişini tırnağına takan, terinin son damlasını bırakan bir Gaziantep FK izlemeyi bekliyorduk.
Sahada Ruh Yok, Özgüven Tükenmiş
İlk düdükle birlikte gerçekler soğuk bir duş gibi yüzümüze çarptı. Karşımızda puana aç, ateşlenmiş bir Gençlerbirliği; diğer yanda ise ne yaptığını bilmeyen, özgüveni yerlerde sürünen, sahada adeta varlık gösteremeyen bir Gaziantep FK vardı.
Bazı maçlar vardır, yenilirsiniz ama alkışlarsınız. "Olacakmış, direndiler ama güçleri yetmedi" dersiniz. Ankara’daki tablo öyle değildi. Sahada neredeyse "saldım çayıra, Mevlam kayıra" havası vardı. Futbolun en temel kuralı şudur: Formayı giyenin yüreği yanmayacaksa, taktik tahtasına ne çizerseniz çizin boştur. Bazı isimlerde sanki "bir an önce maç bitse de evimize, işimize baksak" düşüncesi ağır basıyordu. Bal yapmayan arı gibi dolanan, üretkenlikten uzak ve mücadele gücü düşük bir görüntü ortaya çıktı.
Eksik Gençlerbirliği Koştu, Yıldız Beklenenler Kayboldu
Gençlerbirliği’nin kadro sıkıntısı vardı ama sahaya çıkan genç oyuncuları aslanlar gibi savaştı. Baskı kurdular, pas kanallarını kapattılar, Gaziantep FK’lı oyunculara nefes alacak alan bırakmadılar. Eksik olan onlardı ama sahada fazla basan, daha çok isteyen, daha diri duran taraf kesinlikle ev sahibiydi.
Bizim tarafta ise beklenti büyük olan isimler var. Maxim, Kozlowski, Sorescu, Camara... Bu oyuncuların ayaklarına bakıyoruz, onlardan fark yaratmalarını bekliyoruz. Ama tablo ortada. Maxim’in yaşına rağmen gayretini kimse inkar edemez, elinden geleni yapmaya çalışıyor ama 60 dakika sahada kalabilmesi ve son haftalardaki genel görüntüsü artık ciddi şekilde sorgulanmalı. Camara ilk yarıda biraz kıpırdandı, umut ışığı yaktı ama ikinci yarıda o da takımın genel düşüşüne kapılıp gitti. Genç oyuncuların çabası var, evet, ama bireysel çabalar skoru kurtarmaya yetmiyor.
Volkan Demirel Dokunuşu Yetmez: Sorun Sadece Kulübede Değil
Volkan Demirel göreve yeni geldi. Daha takımı tanıyor, oyuncuların dilini çözmeye, alışkanlıkları görmeye çalışıyor. Kısa sürede sihirli değnek değmesini beklemek haksızlık olur. Ancak şunu da açıkça söylemek lazım: Sadece teknik direktör değiştirmekle bu iş çözülmez.
Sorun kulübeden ziyade sahaya çıkan zihniyette. Mücadele anlayışı baştan aşağı yenilenmezse, sahadaki isimler de o ağırlığı hissetmezse, yarın başka bir hoca gelse de tablo çok farklı olmayacaktır. Gaziantep FK’nın şu an süslü isimlere değil, kirlenmiş formalara, dizleri kanayan oyunculara, kazanma hırsına ihtiyacı var.
Bu Şehrin Gazilik Ruhunu Kim Anlatacak?
Yönetim kaldı, maaşlar yattı, teknik adam değişti. "Artık toparlanırız" dediğimiz noktada Gençlerbirliği yenilgisiyle yine başa döndük. Alt sıralarda puan makası açılmadan, iş işten geçmeden bu takımın ayağa kalkması şart. Bunun yolu da önce sahada ruh, inanç ve kolektif mücadeleden geçiyor.
Artık konuşma, bahane üretme ya da süslü cümleler kurma zamanı değil. Sahada savaşma zamanı. Birileri şu futbolculara otursun, Gaziantep’i anlatsın. Bu şehrin hangi bedellerle GAZİ unvanını aldığını, bu toprakların nasıl savunulduğunu, bu formanın sırtında taşındığında ne anlama geldiğini kelimesi kelimesine anlatsın.
Yoksa profesyonel hayatın kuralları işler; dövizini, avrosunu, parasını alan çeker gider. Olan bu şehre, bu taraftara, bu armaya olur. Benden söylemesi... Gaziantepspor'u HATIRLAYIN...
Not: 1969 yılında kurulan köklü Türk spor kulübü Gaziantepspor yaşadığı ağır ekonomik krizler, artan borçlar, FIFA dosyaları, transfer yasakları ve puan cezaları sonucunda çöküş yaşayarak 31 Temmuz 2020 tarihinde resmi olarak feshedildi ve kapandı
Kaynak:Cumhur Dülek
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.