Bedrettin Ay, Mehmet Özsayıcı , Mehmet Büyükekşi, Müslüm Özmen ve Ayhan Kaya ;
Bedrettin Ay ;
Ömrü uzun olsun inşallah 80'lere merdiven dayadı. Ömrünün üçte ikisinden fazlasını yani 50 yılını bu şehrin sporuna adadı. Futbolu, Basketbolu, amatörü, mahallisini gazetelerde yazdı, televizyonlarda yorumladı. Yüzbinlerce kilometreyi bu takımın deplasmanı, maçı, kampı, antremanı, röportajı için harcadı. Amiral gemisi Hürriyet başta yerel Sabah, Olay Medya, Digitürk, ilk yerel televizyon kısaca bu mesaisini bir derneğe, tarikata harcasa kendisini nerelere korlardı bilemem. Ama 15 gün önce beynine pıhtı attı, apar topar hastaneye kaldırıldı, kurtarıldı. Yetmedi kalbe giden ana damarların % 80'i tıkanmış ameliyat oldu. Herkes duydu, herkes okudu. Bir tek ömrünü verdiği kulübün ne başkanı, ne yönetimi, ne çalışanları, ne de mesai yaptığı arkadaşları duydu..
Mehmet Özsayıcı ;
Bu kulüpte son 40 yılın her gününde , her deplasmanı, kampı, maçında var. Bazen yönetici, bazen futbol şube sorumlusu, bazen taraftar, bazen muhalif, bazen coşkusuyla, bilgisiyle, tecrübesiyle her zaman bu takımın yanında. Kimi zaman casus dediler, kimi zaman tesislere almadılar, kimi zaman iftira attılar, kimi zaman dedikodu yaptılar, kimi zaman stada aldırmamaya çalıştılar. Ama o hiç yılmadı casus denilen adam futbol şube sorumlusu oldu. Stada aldırmayın dedikleri adam rakip takımların listesinden en üst protokole girdi. Çünkü o bir Gaziantep ve Gaziantepspor aşığı. Onu bilen, idrak eden yok aksine faydalanmak yerine dışlamayı tercih ettiler.
O da hastanede sağlık sorunlarıyla boğuştu resmen azraile tabutta röveşata attı. Onu da arayan, soran merhaba diyen yok.
Mehmet Büyükekşi ve Müslüm Özmen ;
Zorla pandemi döneminde takımın başına getirildiler. Para yok, pul yok, ortada takım yok. Moral yok, ikisi kolları sıvadı ve takımı cenderenin dibinden çıkarıp kurtardılar. Sonra ikiside ver elini İstanbul ve TFF. Birisi başkan, birisi as başkan oldu. Gaziantep FK'ya önemli maddi kaynaklar aktardılar. Hakem lobileri, gözlemci lobileri bir anda kulübe farklı baktı.
Her ikiside TFF'yi bıraktılar ve Gaziantep FK'nın genel kuruluna geldiler. Herkes konuşurken bir tane allahın kulu mikrofona davet etmedi.
Ayhan Kaya ;
Tam 26 yıl bu kulübün her santimetrekaresinde var. Tesislerinde, stadlarında, kamplarında, maçlarında, biletlerinde, gözlemci, hakem, rakip yönetimler her şeyde Ayhan Kaya var. Tüm spor camiasının kulüple ilgili ilk aradığı ve çözüme kavuştuğu tek isimdi.
Neden gitti, neden cüzzamlı gibi gönderildi, bir mesaj, bir bilet hikayesi, hoca ve yardımcıları gibi absürt saçmalıklarla 26 yıllık emek, alın teri, gözyaşı, şampiyonluk hikayeleri bir mesajla bitti.
Bir allahın kulu kendi mesai arkadaşları dahil yanında durmadı. Onlara şunu hatırlatırım ?
Sarı öküz hikayesini iyi okusunlar.
Kısaca Gaziantep FK ve futbolunda, sporundaki vefa hikayesi bu.
Bir semt adı ve bozacı bile değil.
Oysa bir partinin bilmem kaçıncı sıradaki delegesinin, meclis üyesini hastane odasında bir düzine siyasetçiyle, düğünlerde boy boy resim verenler bir telefonu, bir mikrofonu, bir haberi zor verdiler.
Yazıklar olsun ;
Hepimizin verdiği emeğe, akıttığımız gözyaşlarına, harcadığımız kilometreler, deplasmanlara, kamplara demek ki biz bir deplasmandan dönerken arabamızla kaza geçirip ölsek bunlar bırakın cenazeye gelmeyi, kurtulduk diye irmik helvası dağıtırlar.
Vasiyetimdir ;
Hastaneye düşersem aramayın, ölürsem cenazeme gelmeyin.