İLK YETİŞKİNLİK DÖNEMİ

Yetişkinlik dönemi 18-40 yaş aralığıdır ve  psikolojisi en tehlikeli ve en dikkat edilmesi gereken bir dönemdir. Bu dönem diğer çocukluk, bebeklik, ergenlik , orta yaş dönemlerine göre daha da yoğundur aslında kişi sürekli bir arayış içerisinde ve kendisini ailesine ve topluma kabul ettirme sürecindedir.

Psikologlar bu süreçte insanları dini inançlarını kabullenme süreciyle meşhur olduklarını belirtirler sürekli ve bir araştırmam sonucu Ziya Dalatın yazdığı eserde rastladığım bir cümle aynen şu şekildir: Çocukluktan itibaren din ile ilgili öğrenilen ve ilişkide bulunan kişilerin etkisi, onun dine ilişkin lehte ve aleyhte bir tutum kazanmasını sağlar. Bu dönemdeki genç, mevcut dinin ya hepsini olduğu gibi kabul etmiş, ya da bazı noktalarını benimseyip bazı noktalarını reddetmiştir. Mesela dinin inanç yönünü alır, ibadet yönünü terk eder. Yahut da dini inkar yoluna sapar (Dalat, 1956, s. 372; Peker, 2003, s. 175).

Yirmi yaş civarında kişiler temel yetişkinlik kimliğini oluştururlar. Bu anlamda kişi kendi görevlerini yaparak topluma katkılar sağladığı bir döneme girer. İlk yetişkinlik döneminde önemli değerler ve öncüller belirginleşir, geleceğe yönelik önemli kararlar alınır ve hayat planları yapılır. İlk yetişkinlik yılları önemli kişisel kararların alındığı bir dönem değildir. Ama bu dönemde kendi isteklerinden çok toplumun büyük istek ve beklentileri de söz konusudur.

 

 

Yetişkinlik  dönemin en önemi gelişim özellikleri olarak evlenme, bir eşle birlikte yaşamayı öğrenme, aile hayatına başlama, çocuk büyütme, evi idare etme, vatandaşlık görevlerini üstlenme ve sosyal bir gruba dahil olma gibi faaliyetler sayılabilir . Bu dönemin özelliklerini biyolojik yönleri de vardır vücudun bazı gelişimsel özelleri tamamlanmış olması ergenliğin artık sonlanmış olması psikolojiyi artık sende bir şeyler yapmalı ve topluma uymalısın düşüncesini yaratır kişide. İlk yetişkinlikte bunların girişimleri atılmak istenir hemen fakat aile ve toplum kişinin düşünceleriyle bazen bağdaşmaz bundan dolayı ilk yetişkinlerine giren gençlerimiz hemen askere gitmek evlenmek yada üniversite gibi olaylarla bağımsızlıklarını ilan etmeye bende kendi başıma bir bireyim deme çabasına girişimleri artacaktır bu olay toplumumuz tarafından pek hoş karşılanmasa da sağlıklı bir yetişkinlik için bireysel bağımsızlığın bir an önce kurulması gerekmektedir.

Bu dönemin en can alıcı noktası ise kişi sürekli aile dışından birisini kedine yol arkadaşı seçme ihtiyacı hisseder samimi hemcins arkadaşı yada sevgili gibi kendini ait hissedeceği bir liman arayışındadır. Depresif olayların ve intihar vakalarının en çok görüldüğü dönem bu  ilk yetişkinlik dönemidir.